22-06-11

Coquilles met zoete aardappel en zeekraal

003.JPGHoewel het niet echt meer het seizoen is (shame on me), had ik toch weer zin in coquilles... Verleid door die witte watersnoepjes, maakte ik gisteren een eenvoudig gerechtje.

Voor de puree van zoete aardappel kookte ik de sweet potatoes eerst ongeveer een kwartiertje (in stukken) en haalde ik ze daarna, gekruid met peper en zout, samen met een flinke geut melk door de blender.
De zeekraal werd gewoon aangebakken in wat olijfolie (een tweetal minuutjes) en verder gekruid met wat peper. Gebruik hiervoor zeker geen zout, omdat de zeekraal uit zichzelf al heel erg zout van smaak is.
Normaal gezien bak ik coquilles in de grillpan of op het grillrooster van de barbecue, waardoor ze die mooie 'grill marks' krijgen, maar nu gingen ze (weliswaar een beetje te snel, want de plaat was eigenlijk blijkbaar nog niet heet genoeg) op de nieuwe bakplaat van de barbecue, met maar een heel klein beetje olie - we moeten ook aan de lijn denken ;-).

Al bij al een heel smakelijk en supersimpel gerecht.

08:55 Gepost door quiddie | Permalink | | Commentaren (0) |  Facebook |

19-06-11

Kikkererwten

Kikkererwten zijn zó lekker én voedzaam én multifunctioneel. Vrijdag stonden ze bij ons op het menu.

004.JPG

1 pak wilde gerookte zalm (zoveel vleziger en lekkerder dan de gewone gerookte zalm), 100 g bio-fetakaas, 1 blikje kikkererwten, 1 handvol munt, 3 tomaten, 1 komkommer, een goeie geut olijfolie en peper en zout, vormden samen een niet te versmaden en vooral supersnel slaatje voor twee. Een partje Turks brood maakt het helemaal af.

12:27 Gepost door quiddie | Permalink | | Commentaren (0) |  Facebook |

16-06-11

De Pastorale

sterrenchef-zet-beeld-van-fabre-in-tuin-de-pastorale_5_460x0.jpgGisteren gingen we, eigenlijk zomaar, met z'n tweetjes eten in restaurant 'De Pastorale' in Reet (twee michelinsterren, 17 op 20 in GaultMillau 2011). Het plan was vrij last-minute, maar bleek een uitstekend idee. Het restaurant bevindt zich in een prachtig pand. Een goudkleurig kunstwerk van Jan Fabre begroet je al lachend op de oprit en het kunstzinnige concept wordt ook in de zaak zelf verdergezet. Een impressionant houten sculptuur van Arne Quinze, dat de verschillende zalen van het restaurant met elkaar verbindt, zorgt voor een arty sfeertje, samen met de video-installaties van dezelfde kunstenaar en een aantal bijzondere artefacten (waaronder ook nog één van Fabre) in de fraaie tuin.

Het was in die tuin dat wij van het aperitief mochten genieten. De bubbels werden vergezeld van een aantal hapjes die in stijgende lijn gingen. Eerst kregen we een lekker krokantje van tomaat met een saliebloemetje erop. Daarna volgde een fijn hapje met een espuma van iets waar ik de naam van ben vergeten, granité van zuring en gemarineerde roodbaars. Vervolgens kwamen kokkeltjes met ondermeer een gel van dashi en verschillende soorten zeewier: echt de zilte smaken van de zee. Een flinterdunne en uiterst smaakvolle cannelloni van koolrabi met sardine en een streepje verse kaas zorgde voor een absolute waw-ervaring. Het laatste hapje was een dubbele bereiding met garnalen en vonden wij de absolute topper van de hapjes. In een  inventief potje verscheen op het dekseltje van het potje handgepelde grijze garnaal met verschillende structuren van bloemkool. In het kommetje kregen we een schuimpje van de bisque van garnalen, met een geweldig lekkere aardappelpuree en dito gepocheerd kwarteleitje.

Helemaal in onze nopjes gingen we naar binnen voor de verderzetting van deze culinaire ervaring. Aan een mooi gedekte tafel nodigden het brood en de boter die samen met peper en zout en zelf af te knippen tuinkers in prachtige potjes op tafel stonden (het hele servies, met zorg uitgekozen, was trouwens to die for), uit tot eten. Bij het zuurdesembrood kregen we ook olijfolie van eerste persing, die aan tafel werd voorgesteld, evenals een aantal andere broodjes. Als voorgerecht mochten we genieten van een cannelloni van King Crab met asperges uit Werchter. Onvoorstelbaar lekker!

Het hoofdgerecht volgde snel: ik koos voor de bereiding van 'het land' en mijn tafelgenote voor de bereiding uit 'de zee'. Beide gerechten waren aan elkaar gewaagd. Sneetjes rosé rundsvlees dat op lage temperatuur was gegaard en gegrild, werden onder andere vergezeld van een soort van courgettespaghetti en een heerlijke vleessaus. Om je vingers bij af te likken. Mijn vriendin kreeg kabeljauw die van een heel andere orde was dan wat wij ooit hadden gegeten. De vis smolt als boter in de mond en werd begeleid door verschillende structuren van verschillende soorten selder.

Kersen met een chocolademousse van praliné, ijs van caramel en hazelnoot, bleken een dessert waaraan gewoonweg alles klopte. Een koffietje leek ons de ideale afsluiter en daarbij volgden luchtige lange vingers en koekjes en, tot onze grote verbazing, een doos met daarop voor elke persoon twee desserthapjes: eentje met passievrucht en eentje met chocolade en vanille. Binnenin de prachtige doos zaten nog voor elk van ons vijf kleine kunstwerkjes van heerlijke hapjes. Een mini-brownie, een torentje van verse kaas/yoghurt op een zanddeegje, een cakeje met smaken van sinaas en selder, een soort van marshmallow met kaneel en mandarijn, en een verrukkellijk kleinood dat naar speculoos en abrikoos smaakte. In de tussentijd kwam de gastvrouw ook nog langs met een schaal met onder andere zelfgemaakte bokkenpootjes en macarons, waaruit wij eentje naar keuze mochten nemen. Ik koos voor een macaron met chocolade en rozensmaak, die helemaal volgens de regels van de kunst was bereid. Mijn eega was net zo blij met haar bokkenpootje.  Alsof dat nog niet genoeg was, werd ons ook nog een laatste verleiding gepresenteerd: aardbeitjes, met ijs van acacia en een kruidige mousse (ben de naam helaas vergeten), met enkele krokante toetsjes.

Helemaal voldaan verlieten wij het pand, met een glimlach minstens zo groot als die van het kunstwerk van Jan Fabre, dat ons ook bij het buitengaan weer begroette.

14:05 Gepost door quiddie | Permalink | | Commentaren (0) |  Facebook |

(Geen echte) gazpacho

003.JPGNu de prijs van de tomaten door de EHEC-hysterie helaas gekelderd is, en de tomaten- (en komkommer-)boeren onze steun meer dan ooit nodig hebben, kochten we enkele kilo's tomaten. Ik besloot er een soort van gazpacho-achtige soep van te maken. Hoewel de ingrediënten, ten voordele van de smaak, vooraf werden aangestoofd en verwarmd (en dat bij een echte gazpacho not done is), is het een aanrader om dit soepje koud te drinken (hoewel het warm ook lekker is). 

Ik bakte een tiental teentjes look (vooraf fijngesneden) aan in een flinke geut olijfolie, samen met drie uien. Twee spaanse pepertjes en vier wortels, in kleine stukjes, werden ook toegevoegd. Het geheel werd goed aangestoofd. Daarna deed ik een vijftiental tomaten, in stukken, bij het mengsel, evenals verse oregano en tijm, en flink wat peper en zout. De soep mocht zo'n twintig minuten pruttelen en reduceren en kreeg op het einde, voordat ze fijn gemixt en geblenderd werd, nog een geutje olijfolie. Hoewel de soep misschien wel wat dunner mocht (minder (grote) ui de volgende keer), was ze erg lekker, al dan niet met een beboterde snee brood. Om het soepje wat roder te maken, kan je er ook wat tomatenpuree aan toevoegen, maar ik vind dit funky oranje kleurtje ook wel iets hebben.

13:29 Gepost door quiddie | Permalink | | Commentaren (0) |  Facebook |

Hap-slik-weg

Ik ben altijd op zoek naar gewoonweg lekkere hapjes voor leuke feestjes. Om de een of andere reden vind ik zelf de hapjes vaak (samen met de begeleidende bubbels :-)) het meest memorabele element van een dinertje. Hieronder enkele tips om lekkere en leuke hapjes klaar te maken. Helaas ben ik meestal (althans in het verleden!) niet slim genoeg geweest om er dan ook een foto van te nemen. Wanneer ik in de toekomst een van deze (of meerdere) hapjes opnieuw maak, zal ik trachten eraan te denken er een foto van te maken en deze hieronder, of in een nieuwe post, plaatsen.

- Lekker én mooi: een aperitiefglaasje gevuld met blaadjes babyspinazie, stukjes gorgonzola, stukjes peer (besprenkeld met citroensap), stukjes walnoot en een dressing van balsamico, honing en olijfolie (samen te stellen naar smaak)

- Kruidige gehaktballetjes doen het ook altijd goed: een halve kilo gehakt mengen met een eitje en broodkruim, en daaronder een fijngesneden uitje en enkele teentjes look (vooraf aangestoofd in olijfolie) mengen, evenals flink wat munt en koriander, peper en zout én kaneel). Hier balletjes van maken en (al dan niet in bloem gewenteld) bakken in de pan, in boter. Lekker in combinatie met een zelfgemaakte yoghurtdip met komkommer, en pitabroodjes.

- Haring uit een bokaaltje doet misschien aan vroeger denken, maar is erg lekker in kleine stukjes gesneden, en gemengd met stukjes groene appel, zure room en peper en zout. Serveren in een aperitiefglaasje.

- Eveneens met groene appel, en ook erg lekker is onderstaande zalmmousse. Gewoon een pak gerookte zalm cutteren en mengen onder 250g (of naar believen) opgeklopte volle room. Afkruiden met peper en zout en in een aperitiefglaasje lepelen, waarin je reeds een laagje fijngesneden appeltjes (besprenkeld met citroensap) hebt aangebracht.

003.JPG

- Een stevig hapje: sneden ciabatta (reeds vooraf een beetje gegrild) met daarop een sneetje prosciutto, enkele flinterdunne plakjes peer en brokjes roquefort erbovenop. Deze broodjes nog even onder de grill en het resultaat is jummiejum!

- Wraps zijn altijd een goed idee, en zeker als aperitiefhapje! Ik knip ze met een schaar in vier (zodat je vier afgeronde driehoeken bekomt) en beleg ze dan volgens de inspiratie van het moment. Persoonlijke favoriet is wel die met mozarella, zongedroogde tomaten en rucola. Andere opties zijn kruidenkaas, zalm en ijsbergsla of gerookte kip, stukjes abrikozen en kruidenkaas,... Tip: niet te dik beleggen, want anders wordt het moeilijk om ze dicht te doen, laat staan op te eten. Achteraf hou ik de wrapjes dicht met een bamboe-prikkertje.

- Zongedroogde (of liever nog gemarineerde) tomaten vind ik zelf ontzettend lekker. Ze maken ook deel uit van een eenvoudige maar toch erg lekkere courgetteflan. Hiervoor snijd je een courgette en een aantal zongedroogde tomaten in kleine stukjes. Dan bak je (hoewel de spekjes niet echt essentieel zijn) 100 g spekjes aan in de pan (uiteraard zonder boter). Je maakt een mengsel van 8 eieren en 2 tot 3 dl room, aangevuld met een flinke hoeveelheid geraspte kaas (parmezaanse is het meest smaakvol). De groentjes en spekjes gaan in kleine ovenschaaltjes (of muffinvormpjes), die vooraf beboterd of geölied zijn, en daarover giet je het ei-room-kaasmengsel (dat je hebt afgekruid met peper en zout). De vormpjes kunnen zo'n dertig minuutjes in de oven, op 160 graden en als resultaat heb je superschattige courgetteflans.  

- TO BE CONTINUED!

12:55 Gepost door quiddie | Permalink | | Commentaren (1) |  Facebook |

Verse pasta

Een tijdje geleden kochten we in Londen de pastamak(k)er voor de KitchenAid. Een fantastische investering, zo blijkt. Zelf pasta maken is een makkie (en zelfs heel leuk) met deze machine. Enkele foto's van de eerste probeersels zie je hieronder. De pasta zelf wordt gemaakt met 1 ei per 100 g pastabloem (ik gebruik Semola di grano duro rimacinata van De Cecco, vrij te verkrijgen bij de Delhaize etc.). Afhankelijk van de grootte van de eieren, kan je nog wat extra bloem bijvoegen. Ik voegde bij het deeg ook een beetje olijfolie en een snuifje zout toe, al is dat niet echt noodzakelijk. Het deeg maken is zowel met de hand als met de KitchenAid erg makkelijk: met de hand kneed je gewoon het ei door de bloem tot je een mooie, gele elastische massa hebt (niet meer brokkelig); met de keukenmachine doe je gewoon hetzelfde maar het deeg is op het einde nog wat brokkelig en moet nog even met de hand bewerkt worden. Het deeg moet even rusten in de koelkast (een half uurtje tot twee uur) en wordt daarna in stukjes verdeeld die ik bebloem en gewoon verschillende keren door het lasagnevel-opstuk van de KitchenAid haal, waarbij je de machine steeds een standje verzet, zodat het deeg dunner wordt. Piece of cake, en als je eens moet herbeginnen, is dat ook geen ramp: je maakt gewoon opnieuw een bolletje van het deeg en begint opnieuw. Daarna worden de vellen pasta ofwel door het tagliatelle-opzetstuk gehaald (mijn favoriet), ofwel door het spaghetti-opzetstuk. Even bebloemen nog (indien nodig) en daarna in gezouten kokend water, voor enkele minuutjes (zeker niet te lang, aangezien we hier met verse pasta te maken hebben).

Het sausje dat ik bij de pasta op de foto's maakte, is ook een voltreffer: (voor 2 personen) enkele knoflookteentjes aanstoven, samen met een rood of groen pikant pepertje. Daarna 1 klein potje uitgelekte ansjovisjes, een handvol groene olijven (in stukjes) en 2 eetlepels kappertjes toevoegen. Even laten sudderen en vervolgens 1 pot tomatenblokjes of gepelde tomaten (400g) erbij. De saus even laten indikken, eventueel bijkruiden met peper en zout, en klaar is kees. Op het bord afwerken met vers geschaafde parmezaanse kaas en verse kruiden naar believen bijvoegen. Echt heerlijk!

IMAG0745.jpg

IMAG0747.jpg

IMAG0752.jpg

11:03 Gepost door quiddie | Permalink | | Commentaren (2) |  Facebook |

KitchenAid

IMAG0214.jpg

Sinds enkele jaren ben ik een waar KitchenAid-adept. Het begon toen we nog in Leuven studeerden en ik in het winkelraam van een gezellig kookwinkeltje (dat intussen helaas niet meer bestaat) een felgroene KitchenAid keukenmachine zag staan. Hoewel de aantrekkingskracht aanvankelijk voornamelijk esthetisch was, en de prijs ons nogal exuberant leek voor zo'n - in onze ogen toen nog - veredelde mixer, bleef de groene machine in mijn achterhoofd rondspoken. Wanneer wij naar Mechelen verhuisden en na een tijdje besloten om de weliswaar nog splinternieuwe maar vrij klein uitgevallen keuken in ons nieuwe huis te vervangen, hoorde daar in mijn hoofd dan ook een Kitchenaid bij, en dan met name zo'n mooie groene. Zo gezegd zo gedaan, maar daar bleef het niet bij. Snel volgde ook een Kitchenaid blender, in het geel, lekker funky bij dat groen. Ook allerlei accessoires voor de keukenmachine volgden (een citruspers, verschillende raspen, een voedselmolen, een zeef, een goddelijke ijsmachine - waarover later meer - en sinds kort ook een pastamachine).De verschillende baksels, brouwsels, broden, soepen, sappen, ijsjes, pasta's, pesto's,... die het leven hebben gezien dankzij de KitchenAid-hulpjes, zijn intussen niet meer te tellen. Een aantal recepten die hier zullen volgen, zoals ons befaamde 'neuzekes-ijs', de versgedraaide pasta en het trio van pesto's, zijn ondenkbaar zonder onze trouwe keukenvriendjes en hun accessoires. For starters, zo meteen een lekker pasta-receptje.

DSCF4429.JPG

IMAG0189.jpg

10:13 Gepost door quiddie | Permalink | | Commentaren (1) |  Facebook |

Waarom?

Uit liefde voor eten (zowel het verorberen ervan, het kijken ernaar, het nadenken erover,...) ben ik van plan een kleinschalig blogje bij te houden, waarin ik mijn (niet altijd even) culinaire creaties en passies in de eerste plaats voor mezelf, maar misschien ook voor anderen, samenbreng.

09:40 Gepost door quiddie | Permalink | | Commentaren (0) |  Facebook |